اختصاصی پایگاه خبری بازتاب نما،
یازدهم اردیبهشتماه، روز جهانی کارگر، پیش از آنکه صرفاً یک تاریخ در تقویم رسمی باشد، مجالی است برای درنگ بر قامت بلند مردان و زنانی که چرخهای تمدن و اقتصاد با سرانگشتان توانمند آنها به حرکت درمیآید. کارگر، نهتنها یک مهره در زنجیره تولید، بلکه ستون فقرات استقلال و عزت یک جامعه است.
اگر امروز از مفاهیمی چون «رشد اقتصادی»، «تولید ملی» و «خودکفایی» سخن میگوییم، باید بدانیم که تمام این واژگان زیر سایهی عرقریزان کارگرانی معنا پیدا میکنند که در سختترین شرایط، از عمق معادن گرفته تا بلندای داربستها و پشت دستگاههای پیچیده صنعتی، فعل «ساختن» را صرف میکنند. در فرهنگ دینی و ملی ما، بوسه پیامبر رحمت (ص) بر دستان پینهبسته کارگر، والاترین منشور اخلاقی برای تکریم این قشر است؛ پیامی که به ما یادآور میشود ارزش کارگر، فراتر از قراردادهای مادی، ارزشی قدسی و انسانی است.
در ادبیات نوین اقتصادی، دیگر سخن از «نیروی کار» به مثابه یک ابزار تولید ساده، منسوخ شده است. امروز جهان به این درک رسیده است که «کارگر» قلب تپنده سرمایه انسانی است. روز کارگر، فرصتی است تا از منظری استراتژیک به این قشر بنگریم؛ چرا که امنیت اقتصادی و به تبع آن امنیت ملی هر کشوری، به رضایت، رفاه و امنیت شغلی کارگرانش گره خورده است.
اگر به دنبال جهش تولید و عبور از بحرانهای اقتصادی هستیم، باید بدانیم که هیچ تکنولوژی و سرمایهای بدون حضور کارگرِ باانگیزه و متخصص، به ثروت تبدیل نخواهد شد. تکریم کارگر در دنیای امروز، نه در کلام، بلکه در گروی تدوین قوانین حمایتی، نظام دستمزد عادلانه و آموزشهای مستمر برای انطباق با دنیای جدید است. روز کارگر باید روز بازبینی در قراردادهای اجتماعی باشد تا اطمینان حاصل شود که سازندگان تمدن، خود در میانه چرخدندههای توسعه، فرسوده نمیشوند.
اما بزرگداشت روز کارگر نباید به تبریکهای نمادین و مراسمهای سالانه محدود شود. حقیقت آن است که امنیت شغلی، معیشت شایسته و صیانت از سلامت جسمی و روانی کارگران، الزامات گریزناپذیر توسعه پایدار هستند. جامعهای که در آن دغدغههای معیشتی، توان فکری و جسمی کارگر را فرسوده کند، در مسیر پیشرفت با لکنت مواجه خواهد شد. امروز، صیانت از حقوق کارگران، بهترین استراتژی برای صیانت از نظام تولید است.
یازدهم اردیبهشت، بهانهای است تا به یاد آوریم هر آجر که بر روی آجر مینشیند و هر محصولی که راهی بازار میشود، روایتی از صبوری و غیرت است. این روز بر تمامی ایادیِ آبادانی و مجاهدان عرصه تولید مبارک باد؛ آنان که با هر ضربه پتک و هر چرخش آچار، سرود امید و فردا را میسرایند./ محمدامین رضایی



