به گزارش پایگاه خبری بازتاب نما،
اختصاصی/ مصطفی یاسر
دوازدهم فروردین ماه در گاهشمار تاریخ معاصر ایران، تنها یک روز تقویمی برای گرامیداشت یک واقعه تاریخی نیست؛ بلکه نقطه عزیمت ملتی است که قرنها استبداد و وابستگی را پشت سر نهاد تا ذیل سایه سار حکم الهی، سرنوشت خویش را با جوهر «استقلال و آزادی» بازنویسی کند.
این روز، یادآور لحظهای است که مردمسالاری دینی نه به عنوان یک تئوری انتزاعی، بلکه به مثابه یک واقعیت عینی در صندوقهای رأی تجلی یافت تا مدلی نوین از حکمرانی را به جهانیان معرفی کند که در آن، اراده ملت با آرمانهای وحیانی گره خورده است. اکنون که در بهار سال ۱۴۰۵، جمهوری اسلامی ایران بیش از چهار دهه از حیات پرثمر خود را پشت سر گذاشته و از گردنههای سخت و فتنههای گوناگون عبور کرده است، بازخوانی آن میثاق بزرگ، ضرورتی است که ریشههای ثبات ملی ما را در برابر طوفانهای نوین جهانی مستحکمتر میکند.
واقعیت این است که ماندگاری و پویایی نظام جمهوری اسلامی در طول این دههها، بیش از هر چیز مدیون همان پیوند نابی است که در ۱۲ فروردین ۱۳۵۸ میان امام و امت برقرار شد. امروز که نظام در فصلی نوین از حیات راهبردی خود قرار دارد و تحت هدایتگریهای داهیانه، مسیر اقتدار را با صلابت بیشتری میپیماید، بازگشت به روح آن انتخاب تاریخی، پاسخی صریح به تمام بدخواهانی است که در خیال خام خود، میان مردم و حاکمیت فاصله میجستند. ثبات بیبدیل ایران در قلب منطقهای که همچنان با ناامنی و مداخلات بیگانه دست و پنجه نرم میکند، محصول همان «نه» بزرگی است که ملت ایران به سلطهپذیری داد.
در عصر حاضر که جنگهای شناختی و تلاش برای تضعیف باورهای ملی به ابزاری در دست دشمنان تبدیل شده، پاسداشت روز جمهوری اسلامی، یعنی تجدید عهد با آرمانهای شهیدانی که خون خود را نثار کردند تا پرچم این نظام بر بلندای قلههای عزت و پیشرفت در اهتزاز بماند.
در نگاهی رو به جلو، دوازدهم فروردین ۱۴۰۵ باید آغازی بر یک همپیمانی دوباره برای «قوی شدن» در تمامی عرصهها باشد. جمهوری اسلامی ثابت کرده است که میتواند با تکیه بر ظرفیتهای بیپایان داخلی و نبوغ جوانان مؤمن و متخصص خود، از تحریمهای ظالمانه عبور کرده و به قطب تعیینکننده قدرت در هندسه جدید جهانی تبدیل شود.
رسالت امروز ما در سایت «بندیس» و در جبهه رسانهای انقلاب، تبیین این حقیقت است که این نظام، نه یک ساختار ایستا، بلکه حقیقتی پویا و رو به تعالی است که با تکیه بر میراث امام راحل و رهبر شهید انقلاب و درایت رهبری، به سوی تمدنسازی نوین اسلامی گام برمیدارد. فرجام این مسیر، بی شک تثبیت عدالت و رفاه برای ملتی است که با بصیرت تاریخی خود، همواره ثابت کردهاند پای عهد خویش با آرمانهای بهار ۵۸ ایستادهاند و هیچ قدرتی را توان رویارویی با اراده پولادین آنان نیست.
